LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

attexō

attexō (present infinitive attexere, perfect active attexuī, supine attextum)
Classical[atˈtɛk.soː]Ecclesiastical[atˈtɛk.so]

Meaning

  1. To add, join on, or link to (originally in weaving)

In the readers how our graded readers gloss it

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.attexōattexēbamattexamattexuīattexueramattexuerō
2nd sg.attexisattexēbāsattexēsattexuistīattexuerāsattexueris
3rd sg.attexitattexēbatattexetattexuitattexueratattexuerit
1st pl.atteximusattexēbāmusattexēmusattexuimusattexuerāmusattexuerimus
2nd pl.attexitisattexēbātisattexētisattexuistisattexuerātisattexueritis
3rd pl.attexuntattexēbantattexentattexuērunt
attexuēre
attexuerantattexuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.attexamattexeremattexuerimattexuissem
2nd sg.attexāsattexerēsattexuerīsattexuissēs
3rd sg.attexatattexeretattexueritattexuisset
1st pl.attexāmusattexerēmusattexuerīmusattexuissēmus
2nd pl.attexātisattexerētisattexuerītisattexuissētis
3rd pl.attexantattexerentattexuerintattexuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.attexorattexēbarattexar
2nd sg.attexeris
attexere
attexēbāris
attexēbāre
attexēris
attexēre
3rd sg.attexiturattexēbāturattexētur
1st pl.atteximurattexēbāmurattexēmur
2nd pl.atteximinīattexēbāminīattexēminī
3rd pl.attexunturattexēbanturattexentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.attexarattexerer
2nd sg.attexāris
attexāre
attexerēris
attexerēre
3rd sg.attexāturattexerētur
1st pl.attexāmurattexerēmur
2nd pl.attexāminīattexerēminī
3rd pl.attexanturattexerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.attexeattexere
pres. 2nd pl.attexiteatteximinī
fut. 2nd sg.attexitōattexitor
fut. 3rd sg.attexitōattexitor
fut. 2nd pl.attexitōte—
fut. 3rd pl.attexuntōattexuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveattexereattexī
perfect infinitiveattexuisseattextum esse
future infinitiveattextūrum esseattextum īrī
present participleattexēns—
perfect participle—attextus
attexta, attextā, attextae, attextam, attextārum, attextās, attexte, attextī, attextīs, attextō, attextōrum, attextōs
future participleattextūrus
attextūra, attextūrā, attextūrae, attextūram, attextūrārum, attextūrās, attextūre, attextūrī, attextūrīs, attextūrō, attextūrōrum, attextūrōs, attextūrum
attexendus
attexundus, attexenda, attexendā, attexendae, attexendam, attexendārum, attexendās, attexende, attexendīs, attexendōrum, attexendōs
gerundattexendī, attexendō, attexendumsupineattextum, attextū

at-texo, texui, textum, 3, v. a.
I. To weave on or to something (rare, and only in prose): turres contabulantur, pinnae loricaeque ex cratibus attexuntur, Caes. B. G. 5, 40: attexti capite crines, App. M. 11, p. 260, 35.—
II. In gen., to add: secundum actum, Varr. R. R. 2, 5, 2: vos autem ad id, quod erit immortale, partem attexitote mortalem, Cic. Tim. 11 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinattexō

Latin texō Latin attexō From ad- + texō.

Quick answers

What does attexō mean in Latin?
attexō, a verb, means “To add, join on, or link to (originally in weaving)”.
What are the principal parts of attexō?
attexō, attexere, attexuī, attextum (third conjugation).
How do you pronounce attexō?
In classical Latin, [atˈtɛk.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [atˈtɛk.so].
Where does attexō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin attexō.