adjectivefirst/second-declension adjective
Atīnius1
Atīnius (feminine Atīnia, neuter Atīnium)
Classical[aˈtiː.ni.ʊs]Ecclesiastical[aˈtiː.ni.us]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to the gens Atinia.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Atīnius | Atīnia | Atīnium |
| genitive | Atīniī | Atīniae | Atīniī |
| dative | Atīniō | Atīniae | Atīniō |
| accusative | Atīnium | Atīniam | Atīnium |
| ablative | Atīniō | Atīniā | Atīniō |
| vocative | Atīnie | Atīnia | Atīnium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Atīniī | Atīniae | Atīnia |
| genitive | Atīniōrum | Atīniārum | Atīniōrum |
| dative | Atīniīs | Atīniīs | Atīniīs |
| accusative | Atīniōs | Atīniās | Atīnia |
| ablative | Atīniīs | Atīniīs | Atīniīs |
| vocative | Atīniī | Atīniae | Atīnia |
Ătīnĭus, a, um, adj.
I. Name of a Roman gens, e. g. C. Atinius Labeo, etc.—
II. Derivv.
B. Atinia ulmus, a kind of elm-tree, the loose-flowering elm: Ulmus effusa, Willd.; Col. 5, 6, 2 and 9; id. Arb. 16, 1; Plin. 16, 17, 29, § 72.
Origins
Probably related to Oscan 𐌀𐌕𐌉𐌍𐌉𐌝𐌔 (atiniís).