LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Atīnius1

Atīnius (feminine Atīnia, neuter Atīnium)
Classical[aˈtiː.ni.ʊs]Ecclesiastical[aˈtiː.ni.us]

Meaning

  1. adjectiveof or pertaining to the gens Atinia.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeAtīniusAtīniaAtīnium
genitiveAtīniīAtīniaeAtīniī
dativeAtīniōAtīniaeAtīniō
accusativeAtīniumAtīniamAtīnium
ablativeAtīniōAtīniāAtīniō
vocativeAtīnieAtīniaAtīnium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeAtīniīAtīniaeAtīnia
genitiveAtīniōrumAtīniārumAtīniōrum
dativeAtīniīsAtīniīsAtīniīs
accusativeAtīniōsAtīniāsAtīnia
ablativeAtīniīsAtīniīsAtīniīs
vocativeAtīniīAtīniaeAtīnia

Ătīnĭus, a, um, adj.
I. Name of a Roman gens, e. g. C. Atinius Labeo, etc.—
II. Derivv.
A. Atinia lex, Cic. Verr. 2, 1, 42; Gell. 17, 7; Dig. 41, 3, 4; cf. Hugo, Rechtsgesch. p. 381.—
B. Atinia ulmus, a kind of elm-tree, the loose-flowering elm: Ulmus effusa, Willd.; Col. 5, 6, 2 and 9; id. Arb. 16, 1; Plin. 16, 17, 29, § 72.

Origins

Probably related to Oscan 𐌀𐌕𐌉𐌍𐌉𐌝𐌔 (atiniís).

proper noun · masculinesecond declension
Atīnius2
Atīnius m sg (genitive Atīniī or Atīnī)
Classical[aˈtiː.ni.ʊs]Ecclesiastical[aˈtiː.ni.us]

Meaning

  1. a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by
  2. Gaius Atinius Labeo, a Roman tribune

Declension

declension
formsingularplural
nominativeAtīnius—
genitiveAtīniī
Atīnī
—
dativeAtīniō—
accusativeAtīnium—
ablativeAtīniō—
vocativeAtīnī—

Origins

Probably related to Oscan 𐌀𐌕𐌉𐌍𐌉𐌝𐌔 (atiniís).

Quick answers

What does Atīnius mean in Latin?
Atīnius, a adjective, means “of or pertaining to the gens Atinia.”.
How do you pronounce Atīnius?
In classical Latin, [aˈtiː.ni.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈtiː.ni.us].