noun · masculinesecond declension
astacus1
astacus m (genitive astacī)
Classical[ˈas.ta.kʊs]Ecclesiastical[ˈas.ta.kus]
Meaning
- masculineA kind of crab
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | astacus | astacī |
| genitive | astacī | astacōrum |
| dative | astacō | astacīs |
| accusative | astacum | astacōs |
| ablative | astacō | astacīs |
| vocative | astace | astacī |
astăcus, i, m., = ἄστακος,
I. a kind of crab, Plin. 9, 31, 51, § 97; cf. Isid. Orig. 12, 8, 9.
Origins
Borrowed from Ancient Greek ᾰ̓στᾰκός (ăstăkós, “smooth lobster”).
Descendants
- Italianastice