LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

assuō

assuō (present infinitive assuere, perfect active assuī, supine assūtum)
Classical[ˈas.su.oː]Ecclesiastical[ˈas.su.o]

Meaning

  1. to sew or patch on

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.assuōassuēbamassuamassuīassueramassuerō
2nd sg.assuisassuēbāsassuēsassuistīassuerāsassueris
3rd sg.assuitassuēbatassuetassuitassueratassuerit
1st pl.assuimusassuēbāmusassuēmusassuimusassuerāmusassuerimus
2nd pl.assuitisassuēbātisassuētisassuistisassuerātisassueritis
3rd pl.assuuntassuēbantassuentassuērunt
assuēre
assuerantassuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.assuamassueremassuerimassuissem
2nd sg.assuāsassuerēsassuerīsassuissēs
3rd sg.assuatassueretassueritassuisset
1st pl.assuāmusassuerēmusassuerīmusassuissēmus
2nd pl.assuātisassuerētisassuerītisassuissētis
3rd pl.assuantassuerentassuerintassuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.assuorassuēbarassuar
2nd sg.assueris
assuere
assuēbāris
assuēbāre
assuēris
assuēre
3rd sg.assuiturassuēbāturassuētur
1st pl.assuimurassuēbāmurassuēmur
2nd pl.assuiminīassuēbāminīassuēminī
3rd pl.assuunturassuēbanturassuentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.assuarassuerer
2nd sg.assuāris
assuāre
assuerēris
assuerēre
3rd sg.assuāturassuerētur
1st pl.assuāmurassuerēmur
2nd pl.assuāminīassuerēminī
3rd pl.assuanturassuerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.assueassuere
pres. 2nd pl.assuiteassuiminī
fut. 2nd sg.assuitōassuitor
fut. 3rd sg.assuitōassuitor
fut. 2nd pl.assuitōte—
fut. 3rd pl.assuuntōassuuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveassuereassuī
perfect infinitiveassuisseassūtum esse
future infinitiveassūtūrum esseassūtum īrī
present participleassuēns—
perfect participle—assūtus
assūta, assūtā, assūtae, assūtam, assūtārum, assūtās, assūte, assūtī, assūtīs, assūtō, assūtōrum, assūtōs
future participleassūtūrus
assūtūra, assūtūrā, assūtūrae, assūtūram, assūtūrārum, assūtūrās, assūtūre, assūtūrī, assūtūrīs, assūtūrō, assūtūrōrum, assūtūrōs, assūtūrum
assuendus
assuenda, assuendā, assuendae, assuendam, assuendārum, assuendās, assuende, assuendīs, assuendōrum, assuendōs
gerundassuendī, assuendō, assuendumsupineassūtum, assūtū

as-sŭo (ads-), ĕre, v. a.,
I. to sew on, patch on: inceptis gravibus plerumque purpureus adsuitur pannus, Hor. A. P. 16 K. and H.: adsumentum vestimento veteri adsuere, Vulg. Marc. 2, 21.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinassuō

Proto-Indo-European *syewH- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *syuHyéti? Proto-Italic *sūō Latin suō Latin assuō From ad- + suō.

Quick answers

What does assuō mean in Latin?
assuō, a verb, means “to sew or patch on”.
What are the principal parts of assuō?
assuō, assuere, assuī, assūtum (third conjugation).
How do you pronounce assuō?
In classical Latin, [ˈas.su.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈas.su.o].
Where does assuō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin assuō.