LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

assiduō

assiduō (present infinitive assiduāre, perfect active assiduāvī, supine assiduātum)
Classical[asˈsɪ.du.oː]Ecclesiastical[asˈsiː.du.o]

Meaning

  1. transitiveto apply constantly

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.assiduōassiduābamassiduābōassiduāvīassiduāveramassiduāverō
assiduārō
2nd sg.assiduāsassiduābāsassiduābisassiduāvistī
assiduāstī
assiduāverās
assiduārās
assiduāveris
3rd sg.assiduatassiduābatassiduābitassiduāvitassiduāverat
assiduārat
assiduāverit
assiduārit
1st pl.assiduāmusassiduābāmusassiduābimusassiduāvimusassiduāverāmusassiduāverimus
assiduārimus
2nd pl.assiduātisassiduābātisassiduābitisassiduāvistis
assiduāstis
assiduāverātis
assiduārātis
assiduāveritis
assiduāritis
3rd pl.assiduantassiduābantassiduābuntassiduāvērunt
assiduāvēre, assiduārunt
assiduāverant
assiduārant
assiduāverint
assiduārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.assiduemassiduāremassiduāverim
assiduārim
assiduāvissem
assiduāssem
2nd sg.assiduēsassiduārēsassiduāverīsassiduāvissēs
assiduāssēs
3rd sg.assiduetassiduāretassiduāverit
assiduārit
assiduāvisset
assiduāsset
1st pl.assiduēmusassiduārēmusassiduāverīmus
assiduārīmus
assiduāvissēmus
assiduāssēmus
2nd pl.assiduētisassiduārētisassiduāverītis
assiduārītis
assiduāvissētis
assiduāssētis
3rd pl.assiduentassiduārentassiduāverint
assiduārint
assiduāvissent
assiduāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.assiduorassiduābarassiduābor
2nd sg.assiduāris
assiduāre
assiduābāris
assiduābāre
assiduāberis
assiduābere
3rd sg.assiduāturassiduābāturassiduābitur
1st pl.assiduāmurassiduābāmurassiduābimur
2nd pl.assiduāminīassiduābāminīassiduābiminī
3rd pl.assiduanturassiduābanturassiduābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.assiduerassiduārer
2nd sg.assiduēris
assiduēre
assiduārēris
assiduārēre
3rd sg.assiduēturassiduārētur
1st pl.assiduēmurassiduārēmur
2nd pl.assiduēminīassiduārēminī
3rd pl.assiduenturassiduārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.assiduāassiduāre
pres. 2nd pl.assiduāteassiduāminī
fut. 2nd sg.assiduātōassiduātor
fut. 3rd sg.assiduātōassiduātor
fut. 2nd pl.assiduātōte—
fut. 3rd pl.assiduantōassiduantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveassiduāreassiduārī
perfect infinitiveassiduāvisse
assiduāsse
assiduātum esse
future infinitiveassiduātūrum esseassiduātum īrī
present participleassiduāns—
perfect participle—assiduātus
assiduāta, assiduātā, assiduātae, assiduātam, assiduātārum, assiduātās, assiduātī, assiduātōrum, assiduātōs
future participleassiduātūrus
assiduātūra, assiduātūrā, assiduātūrae, assiduātūram, assiduātūrārum, assiduātūrās, assiduātūre, assiduātūrī, assiduātūrīs, assiduātūrō, assiduātūrōrum, assiduātūrōs, assiduātūrum
assiduandus
assiduanda, assiduandā, assiduandae, assiduandam, assiduandārum, assiduandās, assiduande, assiduandīs, assiduandōrum, assiduandōs
gerundassiduandī, assiduandō, assiduandumsupineassiduātum, assiduātū

assĭdŭō (ads-), adv., v. 2. assiduus
I. fin.
assĭdŭo (ads-), āre, v. a. 2. assiduus,
I. to apply constantly: filio flagella, Vulg. Eccli. 30, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinassiduō

Proto-Indo-European *sed- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sedéh₁yeti Proto-Italic *sedēō Latin sedeō Latin assid(eō) Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin assiduus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin assiduō From assiduus (“constant”) + -ō.

Quick answers

What does assiduō mean in Latin?
assiduō, a verb, means “to apply constantly”.
What are the principal parts of assiduō?
assiduō, assiduāre, assiduāvī, assiduātum (first conjugation).
How do you pronounce assiduō?
In classical Latin, [asˈsɪ.du.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [asˈsiː.du.o].
Where does assiduō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin assiduō.