LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

asciō

asciō (present infinitive asciāre, perfect active asciāvī, supine asciātum)
Classical[ˈas.ki.oː]Ecclesiastical[ˈaʃ.ʃi.o]

Meaning

  1. to work or prepare with a trowel

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.asciōasciābamasciābōasciāvīasciāveramasciāverō
asciārō
2nd sg.asciāsasciābāsasciābisasciāvistī
asciāstī
asciāverās
asciārās
asciāveris
3rd sg.asciatasciābatasciābitasciāvitasciāverat
asciārat
asciāverit
asciārit
1st pl.asciāmusasciābāmusasciābimusasciāvimusasciāverāmusasciāverimus
asciārimus
2nd pl.asciātisasciābātisasciābitisasciāvistis
asciāstis
asciāverātis
asciārātis
asciāveritis
asciāritis
3rd pl.asciantasciābantasciābuntasciāvērunt
asciāvēre, asciārunt
asciāverant
asciārant
asciāverint
asciārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.asciemasciāremasciāverim
asciārim
asciāvissem
asciāssem
2nd sg.asciēsasciārēsasciāverīsasciāvissēs
asciāssēs
3rd sg.ascietasciāretasciāverit
asciārit
asciāvisset
asciāsset
1st pl.asciēmusasciārēmusasciāverīmus
asciārīmus
asciāvissēmus
asciāssēmus
2nd pl.asciētisasciārētisasciāverītis
asciārītis
asciāvissētis
asciāssētis
3rd pl.ascientasciārentasciāverint
asciārint
asciāvissent
asciāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.asciorasciābarasciābor
2nd sg.asciāris
asciāre
asciābāris
asciābāre
asciāberis
asciābere
3rd sg.asciāturasciābāturasciābitur
1st pl.asciāmurasciābāmurasciābimur
2nd pl.asciāminīasciābāminīasciābiminī
3rd pl.ascianturasciābanturasciābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ascierasciārer
2nd sg.asciēris
asciēre
asciārēris
asciārēre
3rd sg.asciēturasciārētur
1st pl.asciēmurasciārēmur
2nd pl.asciēminīasciārēminī
3rd pl.ascienturasciārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.asciāasciāre
pres. 2nd pl.asciāteasciāminī
fut. 2nd sg.asciātōasciātor
fut. 3rd sg.asciātōasciātor
fut. 2nd pl.asciātōte—
fut. 3rd pl.asciantōasciantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveasciāreasciārī
perfect infinitiveasciāvisse
asciāsse
asciātum esse
future infinitiveasciātūrum esseasciātum īrī
present participleasciāns—
perfect participle—asciātus
asciāta, asciātā, asciātae, asciātam, asciātārum, asciātās, asciātī, asciātōrum, asciātōs
future participleasciātūrus
asciātūra, asciātūrā, asciātūrae, asciātūram, asciātūrārum, asciātūrās, asciātūre, asciātūrī, asciātūrīs, asciātūrō, asciātūrōrum, asciātūrōs, asciātūrum
asciandus
ascianda, asciandā, asciandae, asciandam, asciandārum, asciandās, asciande, asciandīs, asciandōrum, asciandōs
gerundasciandī, asciandō, asciandumsupineasciātum, asciātū

ascĭo, āre, v. a. ascia, II. B.,
I. to work or prepare with a trowel: calcem, Vitr. 7, 2.
a-scĭo (adsc-, Rib., Halm), īvi (never ii), 4, v. a., like adopto, arrogo, etc., transf. from the sphere of civil law to common life,
I. to receive, admit (like scio in this signif., very rare, perh. only in Verg. and Tac.; cf. ascisco): si socios sum adscire paratus, Verg. A. 12, 38: generum, id. ib. 11, 472: adsciri per adoptionem, Tac. A. 1, 3: sibi Tiberium adscivit, id. ib. 4, 57: adsciri in societatem Germanos, id. H. 4, 24: adsciri inter comites, id. ib. 4, 80: milites adscire, id. Agr. 19.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin asciō From ascia (“axe; trowel”) + -ō.

Quick answers

What does asciō mean in Latin?
asciō, a verb, means “to work or prepare with a trowel”.
What are the principal parts of asciō?
asciō, asciāre, asciāvī, asciātum (first conjugation).
How do you pronounce asciō?
In classical Latin, [ˈas.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaʃ.ʃi.o].