noun · masculinethird declension
arthropūs
arthropūs m (genitive arthropodis)
Classical[ˈar.tʰrɔ.puːs]Ecclesiastical[ˈar.tro.pus]
Meaning
- arthropod (Arthropoda)
§ 130. Similis et systematis nervosi confirmatio in Arthropodibus s. Condylopodibus, sed saepe ganglia plura inter se confluunt et centrum nervosum majus componunt, praesertim in thorace.
1864, Jan van der Hoeven, Philosophia Zoologica, E. J. Brill, pages 79-80:Talis parthenogenesis et quidem naturalis in multis animalibus inferioribus et in parvis observatur, e.g. in arthropodibus, praeterea in multis plantis.
1934, Josef Donat, Cosmologia, eighth edition, page 200:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | arthropūs | arthropodēs |
| genitive | arthropodis | arthropodum |
| dative | arthropodī | arthropodibus |
| accusative | arthropodem | arthropodēs |
| ablative | arthropode | arthropodibus |
| vocative | arthropūs | arthropodēs |
Origins
Proto-Indo-European *h₂er-der. Proto-Indo-European *-trom Ancient Greek ἄρθρον (árthron) Proto-Indo-European *ped- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *pṓdsder. Ancient Greek πούς (poús) Latin arthropūs Pseudo-loan from Ancient Greek, derived from ἄρθρον (árthron, “joint”) + πούς (poús, “foot”).