LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

arrigō

arrigō (present infinitive arrigere, perfect active arrēxī, supine arrēctum)
Classical[ˈar.rɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈar.ri.ɡo]

Meaning

  1. to raise, erect
  2. to encourage, animate, rouse, excite
  3. vulgarto have an erection

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.arrigōarrigēbamarrigamarrēxīarrēxeramarrēxerō
2nd sg.arrigisarrigēbāsarrigēsarrēxistīarrēxerāsarrēxeris
3rd sg.arrigitarrigēbatarrigetarrēxitarrēxeratarrēxerit
1st pl.arrigimusarrigēbāmusarrigēmusarrēximusarrēxerāmusarrēxerimus
2nd pl.arrigitisarrigēbātisarrigētisarrēxistisarrēxerātisarrēxeritis
3rd pl.arriguntarrigēbantarrigentarrēxērunt
arrēxēre
arrēxerantarrēxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.arrigamarrigeremarrēxerimarrēxissem
2nd sg.arrigāsarrigerēsarrēxerīsarrēxissēs
3rd sg.arrigatarrigeretarrēxeritarrēxisset
1st pl.arrigāmusarrigerēmusarrēxerīmusarrēxissēmus
2nd pl.arrigātisarrigerētisarrēxerītisarrēxissētis
3rd pl.arrigantarrigerentarrēxerintarrēxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.arrigorarrigēbararrigar
2nd sg.arrigeris
arrigere
arrigēbāris
arrigēbāre
arrigēris
arrigēre
3rd sg.arrigiturarrigēbāturarrigētur
1st pl.arrigimurarrigēbāmurarrigēmur
2nd pl.arrigiminīarrigēbāminīarrigēminī
3rd pl.arrigunturarrigēbanturarrigentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.arrigararrigerer
2nd sg.arrigāris
arrigāre
arrigerēris
arrigerēre
3rd sg.arrigāturarrigerētur
1st pl.arrigāmurarrigerēmur
2nd pl.arrigāminīarrigerēminī
3rd pl.arriganturarrigerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.arrigearrigere
pres. 2nd pl.arrigitearrigiminī
fut. 2nd sg.arrigitōarrigitor
fut. 3rd sg.arrigitōarrigitor
fut. 2nd pl.arrigitōte—
fut. 3rd pl.arriguntōarriguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivearrigerearrigī
perfect infinitivearrēxissearrēctum esse
future infinitivearrēctūrum essearrēctum īrī
present participlearrigēns—
perfect participle—arrēctus
future participlearrēctūrus
arrēctūra, arrēctūrā, arrēctūrae, arrēctūram, arrēctūrārum, arrēctūrās, arrēctūre, arrēctūrī, arrēctūrīs, arrēctūrō, arrēctūrōrum, arrēctūrōs, arrēctūrum
arrigendus
arrigundus, arrigenda, arrigendā, arrigendae, arrigendam, arrigendārum, arrigendās, arrigende, arrigendīs, arrigendōrum, arrigendōs
gerundarrigendī, arrigendō, arrigendumsupinearrēctum, arrēctū

ar-rĭgo (adr-, Dietsch, Halm; arr-, Fleck., Rib., Weissenb.), rexi, rectum, 3, v. a. rego,
I. to set up, raise, erect (not used by Cic., but for it he employs erigere).
I. Lit.: leo comas arrexit, Verg. A. 10, 726; so id. ib. 4, 280: aurīs, Plaut. Rud. 5, 2, 6; so Ter. And. 5, 4, 30; Ov. M. 15, 516; Verg. A. 2, 303 (translatio a pecudibus, Don. ad Ter. l. c.; cf. opp. demittere aures, Hor. C. 2, 13, 35): linguam, Mart. 11, 62, 10: tollit se arrectum quadrupes, Verg. A. 10, 892; so id. ib. 5, 426; 2, 206 et saep.—
II. Trop., to encourage, animate, rouse, excite: eos non paulum oratione suā Marius adrexerat, Sall. J. 84, 4: cum spes arrectae juvenum, when hope was aroused, Verg. G. 3, 105: arrectae stimulis haud mollibus irae, id. A. 11, 452: Etruria atque omnes reliquiae belli adrectae, are in commotion, are roused, Sall. H. 1, 19, p. 220 Gerl.: adrectā omni civitate, excited with wonder, Tac. A. 3, 11.—Esp. freq. arrigere aliquem or animos, to incite, rouse the mind or courage to something, to direct to something (sometimes with ad aliquam rem): vetus certamen animos adrexit, Sall. C. 39, 3 Kritz: sic animis eorum adrectis, id. J. 68, 4; 86, 1 al.; Liv. 45, 30: arrexere animos Itali, Verg. A. 12, 251: his animum arrecti dictis, id. ib. 1, 579: arrecti ad bellandum animi sunt, Liv. 8, 37 (cf. erigo).—Hence, arrectus (adr-), a, um, P. a., set upright; hence, steep, precipitous (rare): pleraque Alpium ab Italiā sicut breviora, ita arrectiora sunt, Liv. 21, 35 fin.: saxa arrectiora, Sol. c. 14.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinarrigō

Proto-Indo-European *h₃reǵ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₃réǵeti Proto-Italic *regō Latin regō Latin arrigō From ad- + regō.

Descendants
  • Englisharrect
  • Spanisharrechar
  • Spanisharrecir

Quick answers

What does arrigō mean in Latin?
arrigō, a verb, means “to raise, erect; to encourage, animate, rouse, excite; to have an erection”.
What are the principal parts of arrigō?
arrigō, arrigere, arrēxī, arrēctum (third conjugation).
How do you pronounce arrigō?
In classical Latin, [ˈar.rɪ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈar.ri.ɡo].
Where does arrigō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin arrigō.