adjectivefirst/second-declension adjective
arithmēticus
arithmēticus (feminine arithmētica, neuter arithmēticum)
Classical[a.rɪtʰˈmeː.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[a.ritˈmɛː.ti.kus]
Meaning
- adjectivearithmetical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | arithmēticus | arithmētica | arithmēticum |
| genitive | arithmēticī | arithmēticae | arithmēticī |
| dative | arithmēticō | arithmēticae | arithmēticō |
| accusative | arithmēticum | arithmēticam | arithmēticum |
| ablative | arithmēticō | arithmēticā | arithmēticō |
| vocative | arithmētice | arithmētica | arithmēticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | arithmēticī | arithmēticae | arithmētica |
| genitive | arithmēticōrum | arithmēticārum | arithmēticōrum |
| dative | arithmēticīs | arithmēticīs | arithmēticīs |
| accusative | arithmēticōs | arithmēticās | arithmētica |
| ablative | arithmēticīs | arithmēticīs | arithmēticīs |
| vocative | arithmēticī | arithmēticae | arithmētica |
ărithmētĭcus, a, um, adj., = ἀριθμητικός,
I. of or pertaining to arithmetic, arithmetical:
ratio, Vitr. 10, 16.—Subst.: ărithmētĭca, ōrum, n., arithmetic: in arithmeticis satis exercitatus, Cic. Att. 14, 12 fin.Origins
From Ancient Greek ἀριθμητικός (arithmētikós, “arithmetical”), from ἀριθμός (arithmós, “number, counting”), from Proto-Indo-European *h₂ri-dʰh₁-mó-s, form of *h₂rey- (“to count, reason”).