adjectivethird-declension one-termination adjective
Arabs1
Arabs (genitive Arabis)
Classical[ˈa.raps]Ecclesiastical[ˈaː.rabs]
Meaning
- one terminationArabian
Inda cavīs aurum mittit formīca metallīs, et venit ē Rubrō concha Erycīna salō, et Tyros ostrīnōs praebet Cadmēa colōrēs,
30 BCE – 16 BCE, Propertius, Elegiae 3.13.8quod myrtus, quod messor Arabs, quod sūcina trita, / pallidus Ēōō tūre quod ignis olet
86 CE – 103 CE, Martialis, Epigrammata 3.65.5
Ā^rabs, ăbis, adj. (acc. Gr. Arabas, Ov. M. 10, 478), = Ἄραψ,
I. proceeding from Arabia, Arabian:
pastor Arabs, Prop. 4, 12, 8: messor Arabs, Mart. 3, 65, 5.—Hence, subst., an Arab, Arabian: Eoi Arabes, Tib. 3, 2, 24: Eoae domus Arabum, Verg. G. 2, 115; Vulg. 2 Par. 17, 11; ib. Act. 2, 11.—Meton., for Arabia: palmiferos Arabas, Ov. M. 10, 478.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Arabs abis, adj.,
Arabian. — Plur., the Arabs.
Origins
Arabic عَرَب (ʕarab)bor. Ancient Greek Ᾰ̓́ρᾰψ (Ắrăps)bor. Latin Arabs Borrowed from Ancient Greek Ᾰ̓́ρᾰψ (Ắrăps, “Arab”), borrowed from Arabic عَرَب (ʕarab).