LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

approximō

approximō (present infinitive approximāre, perfect active approximāvī, supine approximātum)
Classical[apˈprɔk.sɪ.moː]Ecclesiastical[apˈprɔk.si.mo]

Meaning

  1. to be or draw near to, approach
  2. to approximate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.approximōapproximābamapproximābōapproximāvīapproximāveramapproximāverō
approximārō
2nd sg.approximāsapproximābāsapproximābisapproximāvistī
approximāstī
approximāverās
approximārās
approximāveris
3rd sg.approximatapproximābatapproximābitapproximāvitapproximāverat
approximārat
approximāverit
approximārit
1st pl.approximāmusapproximābāmusapproximābimusapproximāvimusapproximāverāmusapproximāverimus
approximārimus
2nd pl.approximātisapproximābātisapproximābitisapproximāvistis
approximāstis
approximāverātis
approximārātis
approximāveritis
approximāritis
3rd pl.approximantapproximābantapproximābuntapproximāvērunt
approximāvēre, approximārunt
approximāverant
approximārant
approximāverint
approximārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.approximemapproximāremapproximāverim
approximārim
approximāvissem
approximāssem
2nd sg.approximēsapproximārēsapproximāverīsapproximāvissēs
approximāssēs
3rd sg.approximetapproximāretapproximāverit
approximārit
approximāvisset
approximāsset
1st pl.approximēmusapproximārēmusapproximāverīmus
approximārīmus
approximāvissēmus
approximāssēmus
2nd pl.approximētisapproximārētisapproximāverītis
approximārītis
approximāvissētis
approximāssētis
3rd pl.approximentapproximārentapproximāverint
approximārint
approximāvissent
approximāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.approximorapproximābarapproximābor
2nd sg.approximāris
approximāre
approximābāris
approximābāre
approximāberis
approximābere
3rd sg.approximāturapproximābāturapproximābitur
1st pl.approximāmurapproximābāmurapproximābimur
2nd pl.approximāminīapproximābāminīapproximābiminī
3rd pl.approximanturapproximābanturapproximābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.approximerapproximārer
2nd sg.approximēris
approximēre
approximārēris
approximārēre
3rd sg.approximēturapproximārētur
1st pl.approximēmurapproximārēmur
2nd pl.approximēminīapproximārēminī
3rd pl.approximenturapproximārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.approximāapproximāre
pres. 2nd pl.approximāteapproximāminī
fut. 2nd sg.approximātōapproximātor
fut. 3rd sg.approximātōapproximātor
fut. 2nd pl.approximātōte—
fut. 3rd pl.approximantōapproximantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveapproximāreapproximārī
perfect infinitiveapproximāvisse
approximāsse
approximātum esse
future infinitiveapproximātūrum esseapproximātum īrī
present participleapproximāns—
perfect participle—approximātus
approximāta, approximātā, approximātae, approximātam, approximātārum, approximātās, approximātī, approximātōrum, approximātōs
future participleapproximātūrus
approximātūra, approximātūrā, approximātūrae, approximātūram, approximātūrārum, approximātūrās, approximātūre, approximātūrī, approximātūrīs, approximātūrō, approximātūrōrum, approximātūrōs, approximātūrum
approximandus
approximanda, approximandā, approximandae, approximandam, approximandārum, approximandās, approximande, approximandīs, approximandōrum, approximandōs
gerundapproximandī, approximandō, approximandumsupineapproximātum, approximātū

ap-proxĭmo (adp-), āre, v. a.,
I. to be or draw near to, approach, Tert. adv. Jud. 11.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinapproximō

Latin proximō Latin approximō From ad- + proximō (“draw near, approach”).

Borrowed
  • Catalanaproximar
  • Englishapproximate
  • Italianapprossimare
  • Frenchapproximerfrom Old French approximer
  • Portugueseaproximar
  • Romanianaproxima
  • Spanishaproximar
  • Galicianaproximar
Inherited
  • Occitanaproimarfrom Old Occitan aprosmar
  • Occitanapromarfrom Old Occitan aprosmar
  • Franco-Provençalapproîmarfrom Franco-Provençal aproismar
  • Franc-Comtoisaprimaifrom Old French aproismier
  • Poitevin-Saintongeaiss'apremerfrom Old French aproismier
  • Old Lombardaprosmar

Quick answers

What does approximō mean in Latin?
approximō, a verb, means “to be or draw near to, approach; to approximate”.
What are the principal parts of approximō?
approximō, approximāre, approximāvī, approximātum (first conjugation).
How do you pronounce approximō?
In classical Latin, [apˈprɔk.sɪ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [apˈprɔk.si.mo].
Where does approximō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin approximō.