noun · femininethird declension
appropriātiō
appropriātiō f (genitive appropriātiōnis)
Classical[ap.prɔ.priˈaː.ti.oː]Ecclesiastical[ap.pro.priˈat.t͡si.o]
Meaning
- making one's own, appropriation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | appropriātiō | appropriātiōnēs |
| genitive | appropriātiōnis | appropriātiōnum |
| dative | appropriātiōnī | appropriātiōnibus |
| accusative | appropriātiōnem | appropriātiōnēs |
| ablative | appropriātiōne | appropriātiōnibus |
| vocative | appropriātiō | appropriātiōnēs |
apprō^prĭātĭo (adp-), ōnis, f. approprio,
I. a making one's own, appropriation:
ciborum (i. e. converting into blood, etc.), Cael. Aur. Tard. 2, 13.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin appropriātiō From appropriō + -tiō.
Descendants
- Catalanapropiació
- Frenchappropriation
- Italianappropriazione
- Portugueseapropriação
- Romanianapropriație
- Spanishapropiación
- Galicianapropiación
- Malteseapproprjazzjonifrom Italian appropriazione