adjectivefirst/second-declension adjective
Appiānus1
Appiānus (feminine Appiāna, neuter Appiānum)
Classical[ap.piˈaː.nʊs]Ecclesiastical[ap.piˈaː.nus]
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to Appius
- adjectiveespeciallyOf or pertaining to Appius Claudius Caecus (ca. 340 BCE–273 BCE), an Ancient Roman politician who built the Appian Way.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Appiānus | Appiāna | Appiānum |
| genitive | Appiānī | Appiānae | Appiānī |
| dative | Appiānō | Appiānae | Appiānō |
| accusative | Appiānum | Appiānam | Appiānum |
| ablative | Appiānō | Appiānā | Appiānō |
| vocative | Appiāne | Appiāna | Appiānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Appiānī | Appiānae | Appiāna |
| genitive | Appiānōrum | Appiānārum | Appiānōrum |
| dative | Appiānīs | Appiānīs | Appiānīs |
| accusative | Appiānōs | Appiānās | Appiāna |
| ablative | Appiānīs | Appiānīs | Appiānīs |
| vocative | Appiānī | Appiānae | Appiāna |
Appĭānus, a, um, adj. Appia,
I. pertaining to Appia (a town in Phrygia Major):
legati, Cic. Fam. 3, 7; and subst.: Appĭāni, ōrum, m., the inhabitants of Appia, Plin. 5, 29, 29, § 105.Appĭānus, a, um, adj. Appius,
I. of or pertaining to Appius:
libido, Liv. 3, 51: caedes, Tac. A. 11, 29: mala, apples (of great excellence), Plin. 15, 14, 15, § 49.Appĭānus, a, um, adj. id.,
I. Appian, of a castle in Rhætia:
viride, quod Appianum vocatur, i. e. a kind of poor green soil, Plin. 35, 6, 29, § 48.Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Appiānus From Appius (“Appian”) + -ānus (“of or pertaining to”, adjective-forming suffix).