adjectivefirst/second-declension adjective
anōrmalus
anōrmalus (feminine anōrmala, neuter anōrmalum)
Classical[aˈnoːr.ma.ɫʊs]Ecclesiastical[aˈnɔr.ma.lus]
Meaning
- Medieval Latinadjectivecontrary to or against a norm, rule, or standard; abnormal, anomalous, irregular
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anōrmalus | anōrmala | anōrmalum |
| genitive | anōrmalī | anōrmalae | anōrmalī |
| dative | anōrmalō | anōrmalae | anōrmalō |
| accusative | anōrmalum anōrmālem | anōrmalam anōrmālem | anōrmalum |
| ablative | anōrmalō | anōrmalā | anōrmalō |
| vocative | anōrmale | anōrmala | anōrmalum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anōrmalī anōrmālēs | anōrmalae anōrmālēs | anōrmala anōrmālia |
| genitive | anōrmalōrum anōrmālium | anōrmalārum anōrmālium | anōrmalōrum anōrmālium |
| dative | anōrmalīs anōrmālibus | anōrmalīs anōrmālibus | anōrmalīs anōrmālibus |
| accusative | anōrmalōs anōrmālēs | anōrmalās anōrmālēs | anōrmala anōrmālia |
| ablative | anōrmalīs anōrmālibus | anōrmalīs anōrmālibus | anōrmalīs anōrmālibus |
| vocative | anōrmalī anōrmālēs | anōrmalae anōrmālēs | anōrmala anōrmālia |
Origins
Corruption of anōmalus by confusion with nōrma (“norm”, “rule”, “standard”).
Descendants
- Catalananormal
- Frenchanormal
- Englishanormalfrom French anormal
- Portugueseanormalfrom French anormal
- Romaniananormalfrom French anormal
- Spanishanormal