adjectivefirst/second-declension adjective (Greek-type)
anōmalos
anōmalos (feminine anōmala, neuter anōmalon)
Classical[aˈnoː.ma.ɫɔs]Ecclesiastical[aˈnɔː.ma.los]
Meaning
- Greek typeadjectivedeviating from the general rule, irregular, anomalous, abnormal, exceptional
For quotations using this term, see Citations:anomalos.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anōmalos | anōmala | anōmalon anōmalum |
| genitive | anōmalī | anōmalae | anōmalī |
| dative | anōmalō | anōmalae | anōmalō |
| accusative | anōmalon anōmalum | anōmalān anōmalam | anōmalon anōmalum |
| ablative | anōmalō | anōmalā | anōmalō |
| vocative | anōmale | anōmala | anōmalon anōmalum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anōmalī anōmaloe | anōmalae | anōmala |
| genitive | anōmalōrum | anōmalārum | anōmalōrum |
| dative | anōmalīs | anōmalīs | anōmalīs |
| accusative | anōmalōs | anōmalās | anōmala |
| ablative | anōmalīs | anōmalīs | anōmalīs |
| vocative | anōmalī anōmaloe | anōmalae | anōmala |
ănōmălŏs (-us), a, on (um), adj., = ἀνώμαλος, in gram.,
I. deviating from the general rule, irregular, anomalous, Diom. p. 314 P.; Prisc. p. 833 P.; Mart. Cap. 3, p. 71 al.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Hellenic*ə-
- Ancient Greek ᾰ̓-(ă-)
- Proto-Indo-European*sem-
- Latinanōmalos
Proto-Indo-European *sem-h₂-lo-sder. Ancient Greek ὁμᾰλός (homălós) Ancient Greek ἀνώμᾰλος (anṓmălos)bor. Latin anōmalos Borrowed from Ancient Greek ἀνώμᾰλος (anṓmălos, “uneven, irregular, anomalous”).
Descendants
- Catalananòmal
- Englishanomalous
- Frenchanomal
- Germananomal
- Germananomalisch
- Italiananomalo
- Portugueseanómalo
- Romaniananomal
- Spanishanómalo
- Galiciananómalo