proper noun · femininefirst declension
Anna
Anna f sg (genitive Annae)
Classical[ˈan.na]Ecclesiastical[ˈan.na]
Meaning
- femininesingulara female given name, equivalent to English Ann
Anno Regni Annæ Reginæ Magnæ Brittaniæ, Franciæ, & Hiberniæ, Decimo.
Twelfth regnal year of Queen Anne of Great Britain, France, and Ireland.1711, Anno Regni Annæ Reginæ Magnæ Brittaniæ, Franciæ, & Hiberniæ, decimo.:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Anna | — |
| genitive | Annae | — |
| dative | Annae | — |
| accusative | Annam | — |
| ablative | Annā | — |
| vocative | Anna | — |
Anna, ae, f., (cf. Gesen. Gesch. Hebr. Spr. p. 228),
Origins
From Ancient Greek Ἄννα (Ánna), from Biblical Hebrew חַנָּה (Ḥannâ).
Elsewhere
- PortugueseAna
- EnglishAnn
- EnglishAnna
- FrenchAnna
- FrenchAnne
- GermanAnna
- GermanAnne
- ItalianAnna
- SpanishAna
- DutchAnna
Serbo-Croatian
- Pannonian RusynАнаfrom Cyrillic script А̏на
- Latin scriptȀna
- Latin scriptÁna