LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

ampliō

ampliō (present infinitive ampliāre, perfect active ampliāvī, supine ampliātum)
Classical[ˈam.pli.oː]Ecclesiastical[ˈam.pli.o]

Meaning

  1. to make wider, widen, extend, enlarge, increase, amplify, augment, magnify
  2. to make glorious, ennoble
  3. to delay judgment or decision, adjourn

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ampliōampliābamampliābōampliāvīampliāveramampliāverō
ampliārō
2nd sg.ampliāsampliābāsampliābisampliāvistī
ampliāstī
ampliāverās
ampliārās
ampliāveris
3rd sg.ampliatampliābatampliābitampliāvitampliāverat
ampliārat
ampliāverit
ampliārit
1st pl.ampliāmusampliābāmusampliābimusampliāvimusampliāverāmusampliāverimus
ampliārimus
2nd pl.ampliātisampliābātisampliābitisampliāvistis
ampliāstis
ampliāverātis
ampliārātis
ampliāveritis
ampliāritis
3rd pl.ampliantampliābantampliābuntampliāvērunt
ampliāvēre, ampliārunt
ampliāverant
ampliārant
ampliāverint
ampliārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ampliemampliāremampliāverim
ampliārim
ampliāvissem
ampliāssem
2nd sg.ampliēsampliārēsampliāverīsampliāvissēs
ampliāssēs
3rd sg.amplietampliāretampliāverit
ampliārit
ampliāvisset
ampliāsset
1st pl.ampliēmusampliārēmusampliāverīmus
ampliārīmus
ampliāvissēmus
ampliāssēmus
2nd pl.ampliētisampliārētisampliāverītis
ampliārītis
ampliāvissētis
ampliāssētis
3rd pl.amplientampliārentampliāverint
ampliārint
ampliāvissent
ampliāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ampliorampliābarampliābor
2nd sg.ampliāris
ampliāre
ampliābāris
ampliābāre
ampliāberis
ampliābere
3rd sg.ampliāturampliābāturampliābitur
1st pl.ampliāmurampliābāmurampliābimur
2nd pl.ampliāminīampliābāminīampliābiminī
3rd pl.amplianturampliābanturampliābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.amplierampliārer
2nd sg.ampliēris
ampliēre
ampliārēris
ampliārēre
3rd sg.ampliēturampliārētur
1st pl.ampliēmurampliārēmur
2nd pl.ampliēminīampliārēminī
3rd pl.amplienturampliārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ampliāampliāre
pres. 2nd pl.ampliāteampliāminī
fut. 2nd sg.ampliātōampliātor
fut. 3rd sg.ampliātōampliātor
fut. 2nd pl.ampliātōte—
fut. 3rd pl.ampliantōampliantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveampliāreampliārī
perfect infinitiveampliāvisse
ampliāsse
ampliātum esse
future infinitiveampliātūrum esseampliātum īrī
present participleampliāns—
perfect participle—ampliātus
ampliāta, ampliātā, ampliātae, ampliātam, ampliātārum, ampliātās, ampliātī, ampliātōrum, ampliātōs
future participleampliātūrus
ampliātūra, ampliātūrā, ampliātūrae, ampliātūram, ampliātūrārum, ampliātūrās, ampliātūre, ampliātūrī, ampliātūrīs, ampliātūrō, ampliātūrōrum, ampliātūrōs, ampliātūrum
ampliandus
amplianda, ampliandā, ampliandae, ampliandam, ampliandārum, ampliandās, ampliande, ampliandīs, ampliandōrum, ampliandōs
gerundampliandī, ampliandō, ampliandumsupineampliātum, ampliātū

amplĭo, āvi, ātum, 1, v. a. amplus,
I. to make wider, to extend, enlarge, increase, amplify (rare, esp. before the Aug. per.; mostly in prose).
I. In gen.: amplianda scalpello plaga est, Cels. 7, 5: rem (familiarem), * Hor. S. 1, 4, 32: de ampliando numero, Plin. Pan. 54, 4; so Suet. Ner. 22: orbem, Luc. 3, 276: servitia, Tac. H. 2, 78: ampliato vetere Apollinis templo, Suet. Aug. 18 al.—
B. Trop.: nomen, to render glorious, to ennoble, Mart. 8, 66: Hannibalis bellicis laudibus ampliatur virtus Scipionis, Quint. 8, 4, 20: pulcritudinem, Vulg. Judith, 10, 4. —
II. Esp., judic. t. t., to delay judgment or decision, to adjourn, in order to make further investigation (since the judges in such cases employed the expression AMPLIVS or NON LIQVET, v. amplius, c. and Rupert. ad Tac. Or. 38, 1, p. 455).
A. Absol.: potestas ampliandi, Cic. Caecin. 10: lex ampliandi facit potestatem, Cic. Verr. 2, 1, 9, § 26.—
B. With acc. of pers., to defer his business: istum hominem nefarium ampliaveritis, Auct. ad Her. 4, 36: virginem, Liv. 4, 44: bis ampliatus reus tertio absolutus est, id. 43, 2.—
C. With acc. of thing. causam, Val. Max. 8, 1, 16: poenam, Sen. Contr. 1, 3; cf. ampliatio and comperendinatio.

Origins

Proto-Indo-European *h₃emh₃-der. Proto-Indo-European *h₃emh₃-lo-s Proto-Italic *amlos? Proto-Indo-European *h₂ent- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *h₂énts? Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *pleh₁- Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *pl̥h₁nós Proto-Italic *plēnosder. Latin plēnus? Latin ambiplus? Latin amplus Proto-Indo-European *-yetider. Latin -iō Latin ampliō From amplus (“large, wide, ample”) + -iō (suffix creating causative verbs).

Elsewhere
  • Catalanampliar
  • Italianampliare
  • Occitanampliar
  • Portugueseampliar
  • Spanishampliar
  • Galicianampliar
Italo-Romance
  • Italianampiare
Ibero-Romance
  • Spanishanchar

Quick answers

What does ampliō mean in Latin?
ampliō, a verb, means “to make wider, widen, extend, enlarge, increase, amplify, augment, magnify; to make glorious, ennoble; to delay judgment or decision, adjourn”.
What are the principal parts of ampliō?
ampliō, ampliāre, ampliāvī, ampliātum (first conjugation).
How do you pronounce ampliō?
In classical Latin, [ˈam.pli.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈam.pli.o].