noun · femininethird declension
alterātiō
alterātiō f (genitive alterātiōnis)
Classical[aɫ.tɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[al.teˈrat.t͡si.o]
Meaning
- alteration, change
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | alterātiō | alterātiōnēs |
| genitive | alterātiōnis | alterātiōnum |
| dative | alterātiōnī | alterātiōnibus |
| accusative | alterātiōnem | alterātiōnēs |
| ablative | alterātiōne | alterātiōnibus |
| vocative | alterātiō | alterātiōnēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin alterātiō From alterāre, alterō + -tiō.
Descendants
- Catalanalteració
- Englishalteration
- Frenchaltération
- Italianalterazione
- Portuguesealteração
- Romanianalterație
- Spanishalteración
- Galicianalteración