LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

allium

allium n (genitive alliī or allī)
Classical[ˈal.li.ũː]Ecclesiastical[ˈal.li.um]

Meaning

  1. neuterlate form of ālium (found since 1st century CE)

Declension

declension
formsingularplural
nominativealliumallia
genitivealliī
allī
alliōrum
dativealliōalliīs
accusativealliumallia
ablativealliōalliīs
vocativealliumallia

allĭum (better alium; v. Plaut. Most. 48 Ritschl, and Corp. Ins. tit. iv. 2070), i, n. cf. ἀλλᾶς, seasoned meat,
I. garlic (much used for food among the poor).
I. Lit.: oboluisti alium, Plaut. Most. 1, 1, 38; so id. Poen. 5, 5, 34 al.; Hor. Epod. 3, 3; Plin. 19, 6, 32, § 101.—Plur. alia, Verg. E. 2, 11.—
II. Trop.: atavi nostri cum alium ac saepe eorum verba olerent, tamen optime animati erant, Varr. ap. Non. 201, 6 (where the double trope olere ... animati is worthy of notice).

Origins

See ālium.

Quick answers

What does allium mean in Latin?
allium, a noun, means “late form of ālium (found since 1st century CE)”.
What is the genitive of allium?
The genitive singular is alliī. allium is neuter, second declension.
How do you pronounce allium?
In classical Latin, [ˈal.li.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈal.li.um].