noun · femininefirst declension
agna1
agna f (genitive agnae)
Classical[ˈaŋ.na]Ecclesiastical[ˈaɲ.ɲa]
Meaning
- feminineA ewe lamb.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | agna | agnae |
| genitive | agnae | agnārum |
| dative | agnae | agnīs |
| accusative | agnam | agnās |
| ablative | agnā | agnīs |
| vocative | agna | agnae |
agna, ae (
I. abl. plur. agnabus, Hier. Retr. 2, 55, 1), f. agnus, a ewe lamb, Varr. R. R. 2, 2, 2; Vulg. Gen. 21, 28:
humilis, Hor. C. 2, 17, 32: pulla, id. S. 1, 8, 27: muta, id. ib. 2, 3, 19: nitida, id. ib. 2, 3, 214: novella, Ov. P. 1, 118: pavens, id. M. 6, 527: tenera, Stat. Th. 8, 576.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
āgna ae, f
agnus, a ewe lamb, H., V., O.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂egʷnós
- Proto-Italic*agʷnos
- Latinagna
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-eh₂ Proto-Italic *-ā Latin -a Latin agna From agnus (“lamb”) + -a (feminine suffix).