LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Aebūtius1

Aebūtius m sg (genitive Aebūtiī or Aebūtī)
Classical[ae̯ˈbuː.ti.ʊs]Ecclesiastical[eˈbut.t͡si.us]

Meaning

  1. a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by
  2. Titus Aebutius Elva, a Roman consul

Declension

declension
formsingularplural
nominativeAebūtius—
genitiveAebūtiī
Aebūtī
—
dativeAebūtiō—
accusativeAebūtium—
ablativeAebūtiō—
vocativeAebūtī—

Aebūtĭus, a,
I. name of a Roman gens, Cic. Att. 16, 2, 5; id. Caecin. 1; id. Fl. 37, 93 al.—Hence: Aebūtĭa lex, so called from its author, the tribune Aebutius; enacted A.U.C. 520, Cic. Agr. 2, 8; Gell. 16, 10, 8.
adjectivefirst/second-declension adjective
Aebūtius2
Aebūtius (feminine Aebūtia, neuter Aebūtium)
Classical[ae̯ˈbuː.ti.ʊs]Ecclesiastical[eˈbut.t͡si.us]

Meaning

  1. adjectiveof or pertaining to the gens Aebutia.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeAebūtiusAebūtiaAebūtium
genitiveAebūtiīAebūtiaeAebūtiī
dativeAebūtiōAebūtiaeAebūtiō
accusativeAebūtiumAebūtiamAebūtium
ablativeAebūtiōAebūtiāAebūtiō
vocativeAebūtieAebūtiaAebūtium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeAebūtiīAebūtiaeAebūtia
genitiveAebūtiōrumAebūtiārumAebūtiōrum
dativeAebūtiīsAebūtiīsAebūtiīs
accusativeAebūtiōsAebūtiāsAebūtia
ablativeAebūtiīsAebūtiīsAebūtiīs
vocativeAebūtiīAebūtiaeAebūtia

Quick answers

What does Aebūtius mean in Latin?
Aebūtius, a proper noun, means “a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by”.
What is the genitive of Aebūtius?
The genitive singular is Aebūtiī. Aebūtius is masculine, second declension.
How do you pronounce Aebūtius?
In classical Latin, [ae̯ˈbuː.ti.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈbut.t͡si.us].