LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

adūlātor

adūlātor m (genitive adūlātōris)
Classical[a.duːˈɫaː.tɔr]Ecclesiastical[a.duˈlaː.tor]

Meaning

  1. a low cringing flatterer; a sycophant

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeadūlātoradūlātōrēs
genitiveadūlātōrisadūlātōrum
dativeadūlātōrīadūlātōribus
accusativeadūlātōremadūlātōrēs
ablativeadūlātōreadūlātōribus
vocativeadūlātoradūlātōrēs

ădūlātor, ōris, m. id.,
I. a low, cringing flatterer, a sycophant (homo fallax et levis, ad voluptatem facit ac dicit omnia, nihil ad veritatem, Cic. Lael. 25, 91; cf. id. ib. 25, 93): nolo esse laudator, ne videar adulator, Auct. Her. 4, 21; so Quint. 12, 10, 13; Suet. Vit. 1: versabilium adulatorum, Amm. 14, 11, 2.

Origins

Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin adūlātor From adūlor (“to fawn upon, flatter”) + -tor.

Elsewhere
  • Englishadulator
  • Frenchadulateur
  • Italianadulatore
  • Portugueseadulador
  • Spanishadulador
  • Polishadulator
Gallo-Italic
  • Romagnoladuladôr
  • Romagnoladulatôr

Quick answers

What does adūlātor mean in Latin?
adūlātor, a noun, means “a low cringing flatterer; a sycophant”.
What is the genitive of adūlātor?
The genitive singular is adūlātōris. adūlātor is masculine, third declension.
How do you pronounce adūlātor?
In classical Latin, [a.duːˈɫaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.duˈlaː.tor].