verbfirst conjugation
attribulō
attribulō (present infinitive attribulāre, perfect active attribulāvī, supine attribulātum)
Classical[atˈtrɪ.bʊ.ɫoː]Ecclesiastical[atˈtriː.bu.lo]
adtribulō
Meaning
- to press hard, thresh
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | attribulō | attribulābam | attribulābō | attribulāvī | attribulāveram | attribulāverō |
| 2nd sg. | attribulās | attribulābās | attribulābis | attribulāvistī | attribulāverās | attribulāveris |
| 3rd sg. | attribulat | attribulābat | attribulābit | attribulāvit | attribulāverat | attribulāverit |
| 1st pl. | attribulāmus | attribulābāmus | attribulābimus | attribulāvimus | attribulāverāmus | attribulāverimus |
| 2nd pl. | attribulātis | attribulābātis | attribulābitis | attribulāvistis | attribulāverātis | attribulāveritis |
| 3rd pl. | attribulant | attribulābant | attribulābunt | attribulāvērunt attribulāvēre | attribulāverant | attribulāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | attribulem | attribulārem | attribulāverim | attribulāvissem |
| 2nd sg. | attribulēs | attribulārēs | attribulāverīs | attribulāvissēs |
| 3rd sg. | attribulet | attribulāret | attribulāverit | attribulāvisset |
| 1st pl. | attribulēmus | attribulārēmus | attribulāverīmus | attribulāvissēmus |
| 2nd pl. | attribulētis | attribulārētis | attribulāverītis | attribulāvissētis |
| 3rd pl. | attribulent | attribulārent | attribulāverint | attribulāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | attribulor | attribulābar | attribulābor |
| 2nd sg. | attribulāris attribulāre | attribulābāris attribulābāre | attribulāberis attribulābere |
| 3rd sg. | attribulātur | attribulābātur | attribulābitur |
| 1st pl. | attribulāmur | attribulābāmur | attribulābimur |
| 2nd pl. | attribulāminī | attribulābāminī | attribulābiminī |
| 3rd pl. | attribulantur | attribulābantur | attribulābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | attribuler | attribulārer |
| 2nd sg. | attribulēris attribulēre | attribulārēris attribulārēre |
| 3rd sg. | attribulētur | attribulārētur |
| 1st pl. | attribulēmur | attribulārēmur |
| 2nd pl. | attribulēminī | attribulārēminī |
| 3rd pl. | attribulentur | attribulārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | attribulā | attribulāre |
| pres. 2nd pl. | attribulāte | attribulāminī |
| fut. 2nd sg. | attribulātō | attribulātor |
| fut. 3rd sg. | attribulātō | attribulātor |
| fut. 2nd pl. | attribulātōte | — |
| fut. 3rd pl. | attribulantō | attribulantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | attribulāre | attribulārī |
| perfect infinitive | attribulāvisse | attribulātum esse |
| future infinitive | attribulātūrum esse | attribulātum īrī |
| present participle | attribulāns | — |
| perfect participle | — | attribulātus attribulāta, attribulātā, attribulātae, attribulātam, attribulātārum, attribulātās, attribulātī, attribulātōrum, attribulātōs |
| future participle | attribulātūrus attribulātūra, attribulātūrā, attribulātūrae, attribulātūram, attribulātūrārum, attribulātūrās, attribulātūre, attribulātūrī, attribulātūrīs, attribulātūrō, attribulātūrōrum, attribulātūrōs, attribulātūrum | attribulandus attribulanda, attribulandā, attribulandae, attribulandam, attribulandārum, attribulandās, attribulande, attribulandīs, attribulandōrum, attribulandōs |
gerundattribulandī, attribulandō, attribulandumsupineattribulātum, attribulātū
at-trĭbŭlo, no
I. perf., ātum, āre, v. a., to press hard, to thresh:
folliculus attribulatus, Aem. Mac. 4, 6.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinattribulō
Latin tribulō Latin attribulō From ad- (“to”) + tribulō (“press”).