verbthird conjugation
adnuō
adnuō (present infinitive adnuere, perfect active adnuī, supine adnūtum)
Classical[ˈan.nu.oː]Ecclesiastical[ˈad.nu.o]
Meaning
- to favour or designate with a nod, to nod assent, approval, or consent; especially, as a sign of divine approval or favor
[...] Nōn adversāta petentī / adnuit, atque dolīs rīsit Cytherēa repertīs.
[Venus] of Cythera, [who was] not against [such a] request, nodded her divine assent, and laughed at having found out [Juno’s] deceit.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.127-128Iuppiter omnipotens, audacibus adnue coeptis.
“Jupiter Almighty, favour [my] audacious undertakings”Aeneid, book IX, line 635 - to promise, grant
Latīnē defined in Latin in our graded readers
caput moveō, ``ita'' dīcōadnuō -ere — in Metamorphoses I, ch. 3, 17, 22
capite cōnsentiōadnuō -ere — in Aeneis, ch. 24
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adnuō | adnuēbam | adnuam | adnuī | adnueram | adnuerō |
| 2nd sg. | adnuis | adnuēbās | adnuēs | adnuistī | adnuerās | adnueris |
| 3rd sg. | adnuit | adnuēbat | adnuet | adnuit | adnuerat | adnuerit |
| 1st pl. | adnuimus | adnuēbāmus | adnuēmus | adnuimus | adnuerāmus | adnuerimus |
| 2nd pl. | adnuitis | adnuēbātis | adnuētis | adnuistis | adnuerātis | adnueritis |
| 3rd pl. | adnuunt | adnuēbant | adnuent | adnuērunt adnuēre | adnuerant | adnuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adnuam | adnuerem | adnuerim | adnuissem |
| 2nd sg. | adnuās | adnuerēs | adnuerīs | adnuissēs |
| 3rd sg. | adnuat | adnueret | adnuerit | adnuisset |
| 1st pl. | adnuāmus | adnuerēmus | adnuerīmus | adnuissēmus |
| 2nd pl. | adnuātis | adnuerētis | adnuerītis | adnuissētis |
| 3rd pl. | adnuant | adnuerent | adnuerint | adnuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | adnuor | adnuēbar | adnuar |
| 2nd sg. | adnueris adnuere | adnuēbāris adnuēbāre | adnuēris adnuēre |
| 3rd sg. | adnuitur | adnuēbātur | adnuētur |
| 1st pl. | adnuimur | adnuēbāmur | adnuēmur |
| 2nd pl. | adnuiminī | adnuēbāminī | adnuēminī |
| 3rd pl. | adnuuntur | adnuēbantur | adnuentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | adnuar | adnuerer |
| 2nd sg. | adnuāris adnuāre | adnuerēris adnuerēre |
| 3rd sg. | adnuātur | adnuerētur |
| 1st pl. | adnuāmur | adnuerēmur |
| 2nd pl. | adnuāminī | adnuerēminī |
| 3rd pl. | adnuantur | adnuerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adnue | adnuere |
| pres. 2nd pl. | adnuite | adnuiminī |
| fut. 2nd sg. | adnuitō | adnuitor |
| fut. 3rd sg. | adnuitō | adnuitor |
| fut. 2nd pl. | adnuitōte | — |
| fut. 3rd pl. | adnuuntō | adnuuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adnuere | adnuī |
| perfect infinitive | adnuisse | adnūtum esse |
| future infinitive | adnūtūrum esse | adnūtum īrī |
| present participle | adnuēns | — |
| perfect participle | — | adnūtus adnūta, adnūtā, adnūtae, adnūtam, adnūtārum, adnūtās, adnūte, adnūtī, adnūtīs, adnūtō, adnūtōrum, adnūtōs |
| future participle | adnūtūrus adnūtūra, adnūtūrā, adnūtūrae, adnūtūram, adnūtūrārum, adnūtūrās, adnūtūre, adnūtūrī, adnūtūrīs, adnūtūrō, adnūtūrōrum, adnūtūrōs, adnūtūrum | adnuendus adnuenda, adnuendā, adnuendae, adnuendam, adnuendārum, adnuendās, adnuende, adnuendīs, adnuendōrum, adnuendōs |
gerundadnuendī, adnuendō, adnuendumsupineadnūtum, adnūtū
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ad-nuō (ann-) uī
(adnuērunt, trisyl., H.), —, ere, to nod to, make a sign: sibi: adnuentibus ac vocantibus suis, L.—To signal, hint: an destringeret gladium, i. e. to ask by a sign, Ta.: ut considerem, Cu.—To give assent, signify approval, promise, grant: hoc ratum ... Adnuit, et, etc., confirmed by a nod, V.: cum semel adnuisset, had promised, N.: id toto capite: quos iste adnuerat, pointed out: coeptis, favor, V.: adnuite nutum Campanis, grant your approval, L.: ni pater adnuisset Rebus Aenaeae potiore ductos Alite muros, H.: ubi primum vellere signa Adnuerint superi, V.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadnuō
Latin *nuō Latin adnuō From ad- + *nuō.
Descendants
- Italianannuire
- Portugueseanuir
- Sicilianannuiri