LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

adnuō

adnuō (present infinitive adnuere, perfect active adnuī, supine adnūtum)
Classical[ˈan.nu.oː]Ecclesiastical[ˈad.nu.o]

Meaning

  1. to favour or designate with a nod, to nod assent, approval, or consent; especially, as a sign of divine approval or favor
    [...] Nōn adversāta petentī / adnuit, atque dolīs rīsit Cytherēa repertīs.[Venus] of Cythera, [who was] not against [such a] request, nodded her divine assent, and laughed at having found out [Juno’s] deceit.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.127-128
    Iuppiter omnipotens, audacibus adnue coeptis.“Jupiter Almighty, favour [my] audacious undertakings”Aeneid, book IX, line 635
  2. to promise, grant

Latīnē defined in Latin in our graded readers

caput moveō, ``ita'' dīcō
adnuō -ere — in Metamorphoses I, ch. 3, 17, 22
capite cōnsentiō
adnuō -ere — in Aeneis, ch. 24

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adnuōadnuēbamadnuamadnuīadnueramadnuerō
2nd sg.adnuisadnuēbāsadnuēsadnuistīadnuerāsadnueris
3rd sg.adnuitadnuēbatadnuetadnuitadnueratadnuerit
1st pl.adnuimusadnuēbāmusadnuēmusadnuimusadnuerāmusadnuerimus
2nd pl.adnuitisadnuēbātisadnuētisadnuistisadnuerātisadnueritis
3rd pl.adnuuntadnuēbantadnuentadnuērunt
adnuēre
adnuerantadnuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adnuamadnueremadnuerimadnuissem
2nd sg.adnuāsadnuerēsadnuerīsadnuissēs
3rd sg.adnuatadnueretadnueritadnuisset
1st pl.adnuāmusadnuerēmusadnuerīmusadnuissēmus
2nd pl.adnuātisadnuerētisadnuerītisadnuissētis
3rd pl.adnuantadnuerentadnuerintadnuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adnuoradnuēbaradnuar
2nd sg.adnueris
adnuere
adnuēbāris
adnuēbāre
adnuēris
adnuēre
3rd sg.adnuituradnuēbāturadnuētur
1st pl.adnuimuradnuēbāmuradnuēmur
2nd pl.adnuiminīadnuēbāminīadnuēminī
3rd pl.adnuunturadnuēbanturadnuentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adnuaradnuerer
2nd sg.adnuāris
adnuāre
adnuerēris
adnuerēre
3rd sg.adnuāturadnuerētur
1st pl.adnuāmuradnuerēmur
2nd pl.adnuāminīadnuerēminī
3rd pl.adnuanturadnuerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adnueadnuere
pres. 2nd pl.adnuiteadnuiminī
fut. 2nd sg.adnuitōadnuitor
fut. 3rd sg.adnuitōadnuitor
fut. 2nd pl.adnuitōte—
fut. 3rd pl.adnuuntōadnuuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadnuereadnuī
perfect infinitiveadnuisseadnūtum esse
future infinitiveadnūtūrum esseadnūtum īrī
present participleadnuēns—
perfect participle—adnūtus
adnūta, adnūtā, adnūtae, adnūtam, adnūtārum, adnūtās, adnūte, adnūtī, adnūtīs, adnūtō, adnūtōrum, adnūtōs
future participleadnūtūrus
adnūtūra, adnūtūrā, adnūtūrae, adnūtūram, adnūtūrārum, adnūtūrās, adnūtūre, adnūtūrī, adnūtūrīs, adnūtūrō, adnūtūrōrum, adnūtūrōs, adnūtūrum
adnuendus
adnuenda, adnuendā, adnuendae, adnuendam, adnuendārum, adnuendās, adnuende, adnuendīs, adnuendōrum, adnuendōs
gerundadnuendī, adnuendō, adnuendumsupineadnūtum, adnūtū

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

ad-nuō (ann-) uī
(adnuērunt, trisyl., H.), —, ere, to nod to, make a sign: sibi: adnuentibus ac vocantibus suis, L.—To signal, hint: an destringeret gladium, i. e. to ask by a sign, Ta.: ut considerem, Cu.—To give assent, signify approval, promise, grant: hoc ratum ... Adnuit, et, etc., confirmed by a nod, V.: cum semel adnuisset, had promised, N.: id toto capite: quos iste adnuerat, pointed out: coeptis, favor, V.: adnuite nutum Campanis, grant your approval, L.: ni pater adnuisset Rebus Aenaeae potiore ductos Alite muros, H.: ubi primum vellere signa Adnuerint superi, V.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadnuō

Latin *nuō Latin adnuō From ad- + *nuō.

Descendants
  • Italianannuire
  • Portugueseanuir
  • Sicilianannuiri

Quick answers

What does adnuō mean in Latin?
adnuō, a verb, means “to favour or designate with a nod, to nod assent, approval, or consent; especially, as a sign of divine approval or favor; to promise, grant”.
What are the principal parts of adnuō?
adnuō, adnuere, adnuī, adnūtum (third conjugation).
How do you pronounce adnuō?
In classical Latin, [ˈan.nu.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈad.nu.o].
Where does adnuō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adnuō.