LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

adjurō

adjurō (present infinitive adjurāre, perfect active adjurāvī, supine adjurātum)
Classical[ˈad.jʊ.roː]Ecclesiastical[ˈad.ju.ro]

Meaning

  1. EcclesiasticalLatinto adjure

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adjurōadjurābamadjurābōadjurāvīadjurāveramadjurāverō
adiūrārō
2nd sg.adjurāsadjurābāsadjurābisadjurāvistī
adiūrāstī
adjurāverās
adiūrārās
adjurāveris
3rd sg.adjuratadjurābatadjurābitadjurāvitadjurāverat
adiūrārat
adjurāverit
adiūrārit
1st pl.adjurāmusadjurābāmusadjurābimusadjurāvimusadjurāverāmusadjurāverimus
adiūrārimus
2nd pl.adjurātisadjurābātisadjurābitisadjurāvistis
adiūrāstis
adjurāverātis
adiūrārātis
adjurāveritis
adiūrāritis
3rd pl.adjurantadjurābantadjurābuntadjurāvērunt
adjurāvēre, adiūrārunt
adjurāverant
adiūrārant
adjurāverint
adiūrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adjuremadjurāremadjurāverim
adiūrārim
adjurāvissem
adiūrāssem
2nd sg.adjurēsadjurārēsadjurāverīsadjurāvissēs
adiūrāssēs
3rd sg.adjuretadjurāretadjurāverit
adiūrārit
adjurāvisset
adiūrāsset
1st pl.adjurēmusadjurārēmusadjurāverīmus
adiūrārīmus
adjurāvissēmus
adiūrāssēmus
2nd pl.adjurētisadjurārētisadjurāverītis
adiūrārītis
adjurāvissētis
adiūrāssētis
3rd pl.adjurentadjurārentadjurāverint
adiūrārint
adjurāvissent
adiūrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adjuroradjurābaradjurābor
2nd sg.adjurāris
adjurāre
adjurābāris
adjurābāre
adjurāberis
adjurābere
3rd sg.adjurāturadjurābāturadjurābitur
1st pl.adjurāmuradjurābāmuradjurābimur
2nd pl.adjurāminīadjurābāminīadjurābiminī
3rd pl.adjuranturadjurābanturadjurābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adjureradjurārer
2nd sg.adjurēris
adjurēre
adjurārēris
adjurārēre
3rd sg.adjurēturadjurārētur
1st pl.adjurēmuradjurārēmur
2nd pl.adjurēminīadjurārēminī
3rd pl.adjurenturadjurārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adjurāadjurāre
pres. 2nd pl.adjurāteadjurāminī
fut. 2nd sg.adjurātōadjurātor
fut. 3rd sg.adjurātōadjurātor
fut. 2nd pl.adjurātōte—
fut. 3rd pl.adjurantōadjurantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadjurāreadjurārī
perfect infinitiveadjurāvisse
adiūrāsse
adjurātum esse
future infinitiveadjurātūrum esseadjurātum īrī
present participleadjurāns—
perfect participle—adjurātus
adiūrāta, adiūrātā, adiūrātae, adiūrātam, adiūrātārum, adiūrātās, adiūrātī, adiūrātōrum, adiūrātōs
future participleadjurātūrus
adiūrātūra, adiūrātūrā, adiūrātūrae, adiūrātūram, adiūrātūrārum, adiūrātūrās, adiūrātūre, adiūrātūrī, adiūrātūrīs, adiūrātūrō, adiūrātūrōrum, adiūrātūrōs, adiūrātūrum
adjurandus
adiūranda, adiūrandā, adiūrandae, adiūrandam, adiūrandārum, adiūrandās, adiūrande, adiūrandīs, adiūrandōrum, adiūrandōs
gerundadjurandī, adjurandō, adjurandumsupineadjurātum, adjurātū

adjūro, i. q. adjuvero, v. adjuvo.

Quick answers

What does adjurō mean in Latin?
adjurō, a verb, means “to adjure”.
What are the principal parts of adjurō?
adjurō, adjurāre, adjurāvī, adjurātum (first conjugation).
How do you pronounce adjurō?
In classical Latin, [ˈad.jʊ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈad.ju.ro].