noun · neutersecond declension
adiūtōrium
adiūtōrium n (genitive adiūtōriī or adiūtōrī)
Classical[ad.juːˈtoː.ri.ũː]Ecclesiastical[ad.juˈtɔː.ri.um]
Meaning
- help, assistance, support, aid
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | adiūtōrium | adiūtōria |
| genitive | adiūtōriī adiūtōrī | adiūtōriōrum |
| dative | adiūtōriō | adiūtōriīs |
| accusative | adiūtōrium | adiūtōria |
| ablative | adiūtōriō | adiūtōriīs |
| vocative | adiūtōrium | adiūtōria |
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin adiūtōrium From adiūtor (“helper”) + -ium.
Descendants
- Portugueseadjutório
- Sardinianagiutóriu
- Spanishadjutorio
- Spanishadyutorio
- Spanishcoadyutorio
- Romanianajutor
- Friulianjutori
- Old Italianadiutorio
- Old Italianaiutorio
- Old Leoneseaidorio