LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

adhospitō

adhospitō (present infinitive adhospitāre, perfect active adhospitāvī, supine adhospitātum)
Classical[aˈdɔs.pɪ.toː]Ecclesiastical[aˈdɔs.pi.to]

Meaning

  1. transitiveto entertain as guest; propitiate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adhospitōadhospitābamadhospitābōadhospitāvīadhospitāveramadhospitāverō
adhospitārō
2nd sg.adhospitāsadhospitābāsadhospitābisadhospitāvistī
adhospitāstī
adhospitāverās
adhospitārās
adhospitāveris
3rd sg.adhospitatadhospitābatadhospitābitadhospitāvitadhospitāverat
adhospitārat
adhospitāverit
adhospitārit
1st pl.adhospitāmusadhospitābāmusadhospitābimusadhospitāvimusadhospitāverāmusadhospitāverimus
adhospitārimus
2nd pl.adhospitātisadhospitābātisadhospitābitisadhospitāvistis
adhospitāstis
adhospitāverātis
adhospitārātis
adhospitāveritis
adhospitāritis
3rd pl.adhospitantadhospitābantadhospitābuntadhospitāvērunt
adhospitāvēre, adhospitārunt
adhospitāverant
adhospitārant
adhospitāverint
adhospitārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adhospitemadhospitāremadhospitāverim
adhospitārim
adhospitāvissem
adhospitāssem
2nd sg.adhospitēsadhospitārēsadhospitāverīsadhospitāvissēs
adhospitāssēs
3rd sg.adhospitetadhospitāretadhospitāverit
adhospitārit
adhospitāvisset
adhospitāsset
1st pl.adhospitēmusadhospitārēmusadhospitāverīmus
adhospitārīmus
adhospitāvissēmus
adhospitāssēmus
2nd pl.adhospitētisadhospitārētisadhospitāverītis
adhospitārītis
adhospitāvissētis
adhospitāssētis
3rd pl.adhospitentadhospitārentadhospitāverint
adhospitārint
adhospitāvissent
adhospitāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adhospitoradhospitābaradhospitābor
2nd sg.adhospitāris
adhospitāre
adhospitābāris
adhospitābāre
adhospitāberis
adhospitābere
3rd sg.adhospitāturadhospitābāturadhospitābitur
1st pl.adhospitāmuradhospitābāmuradhospitābimur
2nd pl.adhospitāminīadhospitābāminīadhospitābiminī
3rd pl.adhospitanturadhospitābanturadhospitābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adhospiteradhospitārer
2nd sg.adhospitēris
adhospitēre
adhospitārēris
adhospitārēre
3rd sg.adhospitēturadhospitārētur
1st pl.adhospitēmuradhospitārēmur
2nd pl.adhospitēminīadhospitārēminī
3rd pl.adhospitenturadhospitārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adhospitāadhospitāre
pres. 2nd pl.adhospitāteadhospitāminī
fut. 2nd sg.adhospitātōadhospitātor
fut. 3rd sg.adhospitātōadhospitātor
fut. 2nd pl.adhospitātōte—
fut. 3rd pl.adhospitantōadhospitantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadhospitāreadhospitārī
perfect infinitiveadhospitāvisse
adhospitāsse
adhospitātum esse
future infinitiveadhospitātūrum esseadhospitātum īrī
present participleadhospitāns—
perfect participle—adhospitātus
adhospitāta, adhospitātā, adhospitātae, adhospitātam, adhospitātārum, adhospitātās, adhospitātī, adhospitātōrum, adhospitātōs
future participleadhospitātūrus
adhospitātūra, adhospitātūrā, adhospitātūrae, adhospitātūram, adhospitātūrārum, adhospitātūrās, adhospitātūre, adhospitātūrī, adhospitātūrīs, adhospitātūrō, adhospitātūrōrum, adhospitātūrōs, adhospitātūrum
adhospitandus
adhospitanda, adhospitandā, adhospitandae, adhospitandam, adhospitandārum, adhospitandās, adhospitande, adhospitandīs, adhospitandōrum, adhospitandōs
gerundadhospitandī, adhospitandō, adhospitandumsupineadhospitātum, adhospitātū

ăd-hospĭto, āvi, v. a.,
I. to entertain as guest.—Only trop.: Martem atque Concordiam multis immolationibus sibi adhospitavere, to propitiate, Dict. Cret. 1, 15 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadhospitō

Latin hospitō Latin adhospitō From ad- + hospitō.

Quick answers

What does adhospitō mean in Latin?
adhospitō, a verb, means “to entertain as guest; propitiate”.
What are the principal parts of adhospitō?
adhospitō, adhospitāre, adhospitāvī, adhospitātum (first conjugation).
How do you pronounce adhospitō?
In classical Latin, [aˈdɔs.pɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈdɔs.pi.to].
Where does adhospitō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adhospitō.