adjectivefirst/second-declension adjective
aconītus
aconītus (feminine aconīta, neuter aconītum)
Classical[a.kɔˈniː.tʊs]Ecclesiastical[a.koˈniː.tus]
Meaning
- New Latinadjectiverelationalmonkshood, wolfsbane
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aconītus | aconīta | aconītum |
| genitive | aconītī | aconītae | aconītī |
| dative | aconītō | aconītae | aconītō |
| accusative | aconītum | aconītam | aconītum |
| ablative | aconītō | aconītā | aconītō |
| vocative | aconīte | aconīta | aconītum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aconītī | aconītae | aconīta |
| genitive | aconītōrum | aconītārum | aconītōrum |
| dative | aconītīs | aconītīs | aconītīs |
| accusative | aconītōs | aconītās | aconīta |
| ablative | aconītīs | aconītīs | aconītīs |
| vocative | aconītī | aconītae | aconīta |
Origins
New Latin; from aconītum (“monk's hood, aconite, poison”), from Ancient Greek ἀκόνιτον (akóniton, “wolf's bane”).