noun · femininethird declension
acceptilātiō
acceptilātiō f (genitive acceptilātiōnis)
Meaning
- a formal discharging from a debt
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | acceptilātiō | acceptilātiōnēs |
| genitive | acceptilātiōnis | acceptilātiōnum |
| dative | acceptilātiōnī | acceptilātiōnibus |
| accusative | acceptilātiōnem | acceptilātiōnēs |
| ablative | acceptilātiōne | acceptilātiōnibus |
| vocative | acceptilātiō | acceptilātiōnēs |
acceptĭlātĭo, ōnis, also written separately, accepti latio, f. acceptum fero,
I. a formal discharging from a debt (by the verbal declaration of the debtor:
acceptum fero), Gai. 3, 169; id. 170; Dig. 4, 2, 9, § 2; 34, 3, 3, § 3; id. Lex. 5, § 3 al.; cf. Rein's Privatrecht, p. 359.