verbfirst conjugation, no perfect or supine stems, impersonal in the passive
accapitō
accapitō (present infinitive accapitāre)
Ecclesiastical[akˈkaː.pi.to]
Meaning
- Medieval Latinimpersonalintransitiveto obtain assent for possession of a fief, to pay homage (to)
- Medieval Latinimpersonaltransitiveto buy
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | accapitō | accapitābam | accapitābō | accapitāvī | accapitāveram | accapitāverō |
| 2nd sg. | accapitās | accapitābās | accapitābis | accapitāvistī | accapitāverās | accapitāveris |
| 3rd sg. | accapitat | accapitābat | accapitābit | accapitāvit | accapitāverat | accapitāverit |
| 1st pl. | accapitāmus | accapitābāmus | accapitābimus | accapitāvimus | accapitāverāmus | accapitāverimus |
| 2nd pl. | accapitātis | accapitābātis | accapitābitis | accapitāvistis | accapitāverātis | accapitāveritis |
| 3rd pl. | accapitant | accapitābant | accapitābunt | accapitāvērunt accapitāvēre | accapitāverant | accapitāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | accapitem | accapitārem | accapitāverim | accapitāvissem |
| 2nd sg. | accapitēs | accapitārēs | accapitāverīs | accapitāvissēs |
| 3rd sg. | accapitet | accapitāret | accapitāverit | accapitāvisset |
| 1st pl. | accapitēmus | accapitārēmus | accapitāverīmus | accapitāvissēmus |
| 2nd pl. | accapitētis | accapitārētis | accapitāverītis | accapitāvissētis |
| 3rd pl. | accapitent | accapitārent | accapitāverint | accapitāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — |
| 3rd sg. | accapitātur | accapitābātur | accapitābitur |
| 1st pl. | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — |
| 3rd pl. | — | — | — |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | — |
| 2nd sg. | — | — |
| 3rd sg. | accapitētur | accapitārētur |
| 1st pl. | — | — |
| 2nd pl. | — | — |
| 3rd pl. | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | accapitā | — |
| pres. 2nd pl. | accapitāte | — |
| fut. 2nd sg. | accapitātō | — |
| fut. 3rd sg. | accapitātō | accapitātor |
| fut. 2nd pl. | accapitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | accapitantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | accapitāre | accapitārī |
| perfect infinitive | accapitāvisse | accapitātum esse |
| future infinitive | accapitātūrum esse | accapitātum īrī |
| present participle | accapitāns | — |
| perfect participle | — | accapitātum |
| future participle | accapitātūrus accapitātūra, accapitātūrā, accapitātūrae, accapitātūram, accapitātūrārum, accapitātūrās, accapitātūre, accapitātūrī, accapitātūrīs, accapitātūrō, accapitātūrōrum, accapitātūrōs, accapitātūrum | accapitandum |
gerundaccapitandī, accapitandō, accapitandumsupineaccapitātum, accapitātū
Origins
Uncertain, perhaps from ad- + captō (“catch, seek”) or from acceptō (“receive, accept”).