LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

absonus

absonus (feminine absona, neuter absonum)
Classical[ˈap.sɔ.nʊs]Ecclesiastical[ˈab.so.nus]

Meaning

  1. adjectiveharsh, discordant
  2. adjectiveunsuitable, incongruous, incompatible with (coupled with dative or a/ab + ablative)
    absonum fidei divinaeincompatible with the credence of divine origin27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita I.15

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeabsonusabsonaabsonum
genitiveabsonīabsonaeabsonī
dativeabsonōabsonaeabsonō
accusativeabsonumabsonamabsonum
ablativeabsonōabsonāabsonō
vocativeabsoneabsonaabsonum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeabsonīabsonaeabsona
genitiveabsonōrumabsonārumabsonōrum
dativeabsonīsabsonīsabsonīs
accusativeabsonōsabsonāsabsona
ablativeabsonīsabsonīsabsonīs
vocativeabsonīabsonaeabsona

ab-sŏnus, a, um, adj.
I. Deviating from the right tone, discordant, dissonant, inharmonious: sunt quidam ita voce absoni, ut ... in oratorum numerum venire non possint, Cic. de Or. 1, 25, 115: vox absona atque absurda, id. ib. 3, 11, 41.— Hence,
II. In gen., not harmonizing with a thing, not accordant with, unsuitable, incongruous; constr. with ab or ( = alienus) with dat. or absol.: nec absoni a voce motus erant, Liv. 7, 2: nihil absonum fidei divinae originis fuit, id. 1, 15: fortunis absona dicta, Hor. A. P. 112.—Absol.: nihil absonum, nihil agreste, Quint. 6, 3, 107; cf. id. 12, 10, 32.—Adv.: absŏnē, discordantly, incongruously, Gell. 15, 25; App. Mag. p. 277.

Origins

Latin ab- Latin -sonus Latin absonus From ab- (“off-”) + -sonus.

Quick answers

What does absonus mean in Latin?
absonus, a adjective, means “harsh, discordant; unsuitable, incongruous, incompatible with (coupled with dative or a/ab + ablative)”.
How do you pronounce absonus?
In classical Latin, [ˈap.sɔ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈab.so.nus].