proper noun · masculinethird declension
Abrupolis
Abrupolis m sg (genitive Abrupolis)
Classical[abˈrʊ.pɔ.lɪs]Ecclesiastical[abˈruː.po.lis]
Meaning
- masculinesingularA king of Thrace.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Abrupolis | — |
| genitive | Abrupolis | — |
| dative | Abrupolī | — |
| accusative | Abrupolem | — |
| ablative | Abrupole | — |
| vocative | Abrupolis | — |
Origins
From Ancient Greek Ἀβρούπολις (Abroúpolis).