noun · masculinesecond declension
Abilēnus1
Abilēnus m sg (genitive Abilēnī)
Classical[a.bɪˈɫeː.nʊs]Ecclesiastical[a.biˈlɛː.nus]
Meaning
- Abilene
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Abilēnus | Abilēnī |
| genitive | Abilēnī | Abilēnōrum |
| dative | Abilēnō | Abilēnīs |
| accusative | Abilēnum | Abilēnōs |
| ablative | Abilēnō | Abilēnīs |
| vocative | Abilēne | Abilēnī |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Ἀβιληνός (Abilēnós). By surface analysis, Abila + -ēnus.
Descendants
- EnglishAbilene
- Frenchabilène
- FrenchAbilène