LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

abaliēnātiō

abaliēnātiō f (genitive abaliēnātiōnis)
Classical[a.ba.li.eːˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[a.ba.li.eˈnat.t͡si.o]

Meaning

  1. a legal transfer of property

Declension

declension
formsingularplural
nominativeabaliēnātiōabaliēnātiōnēs
genitiveabaliēnātiōnisabaliēnātiōnum
dativeabaliēnātiōnīabaliēnātiōnibus
accusativeabaliēnātiōnemabaliēnātiōnēs
ablativeabaliēnātiōneabaliēnātiōnibus
vocativeabaliēnātiōabaliēnātiōnēs

ăbălĭēnātĭo, önis, f. abalieno,
I. a legal transfer of property by sale or other alienation: abalienatio est ejus rei, quae mancipi est, aut traditio alteri nexu aut in jure cessio, inter quos ea jure civili fieri possunt, Cic. Top. 5 fin.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin abaliēnātiō From abaliēnō (“to alienate; remove, separate”) + -tiō (action noun-forming suffix).

Descendants
  • Catalanabalienació
  • Englishabalienation
  • Frenchabaliénation
  • Italianabalienazione
  • Portugueseabalienação
  • Polishabalienacja

Quick answers

What does abaliēnātiō mean in Latin?
abaliēnātiō, a noun, means “a legal transfer of property”.
What is the genitive of abaliēnātiō?
The genitive singular is abaliēnātiōnis. abaliēnātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce abaliēnātiō?
In classical Latin, [a.ba.li.eːˈnaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.ba.li.eˈnat.t͡si.o].