proper noun · masculine
Abacūc
Abacūc m (indeclinable)
Classical[ˈa.ba.kuːk]Ecclesiastical[ˈaː.ba.kuk]
Meaning
- indeclinableHabakkuk (book and prophet)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Abacūc | — |
| genitive | Abacūc | — |
| dative | Abacūc | — |
| accusative | Abacūc | — |
| ablative | Abacūc | — |
| vocative | Abacūc | — |
Origins
Borrowed from Biblical Hebrew חֲבַקּוּק (Ḥăḇaqqūq).