LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

-dō

-dō (present infinitive -dere, perfect active -didī, supine -ditum)
Classical[doː]Ecclesiastical[do]

Meaning

  1. to put

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.-dō-dēbam-dam-didī-dideram-diderō
2nd sg.-dis-dēbās-dēs-didistī-diderās-dideris
3rd sg.-dit-dēbat-det-didit-diderat-diderit
1st pl.-dimus-dēbāmus-dēmus-didimus-diderāmus-diderimus
2nd pl.-ditis-dēbātis-dētis-didistis-diderātis-dideritis
3rd pl.-dunt-dēbant-dent-didērunt
-didēre
-diderant-diderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.-dam-derem-diderim-didissem
2nd sg.-dās-derēs-diderīs-didissēs
3rd sg.-dat-deret-diderit-didisset
1st pl.-dāmus-derēmus-diderīmus-didissēmus
2nd pl.-dātis-derētis-diderītis-didissētis
3rd pl.-dant-derent-diderint-didissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.-dor-dēbar-dar
2nd sg.-deris
-dere
-dēbāris
-dēbāre
-dēris
-dēre
3rd sg.-ditur-dēbātur-dētur
1st pl.-dimur-dēbāmur-dēmur
2nd pl.-diminī-dēbāminī-dēminī
3rd pl.-duntur-dēbantur-dentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.-dar-derer
2nd sg.-dāris
-dāre
-derēris
-derēre
3rd sg.-dātur-derētur
1st pl.-dāmur-derēmur
2nd pl.-dāminī-derēminī
3rd pl.-dantur-derentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.-de-dere
pres. 2nd pl.-dite-diminī
fut. 2nd sg.-ditō-ditor
fut. 3rd sg.-ditō-ditor
fut. 2nd pl.-ditōte—
fut. 3rd pl.-duntō-duntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitive-dere-dī
perfect infinitive-didisse-ditum esse
future infinitive-ditūrum esse-ditum īrī
present participle-dēns—
perfect participle—-ditus
-dita, -ditā, -ditae, -ditam, -ditārum, -ditās, -ditī, -ditōrum, -ditōs
future participle-ditūrus
-ditūra, -ditūrā, -ditūrae, -ditūram, -ditūrārum, -ditūrās, -ditūre, -ditūrī, -ditūrīs, -ditūrō, -ditūrōrum, -ditūrōs, -ditūrum
-dendus
-dundus
gerund-dendī, -dendō, -dendumsupine-ditum, -ditū

Origins

From Proto-Italic *-ðō, from Proto-Indo-European *dʰeh₁- (“put; do”). This is also the root of faciō, see the Related terms section. The regular outcomes of *dʰ in Latin are /f/ word-initially (cf. fūmus) and /d/ otherwise (cf. fīdō). The derivatives of -dō are not always easy to distinguish from those of dō (“give”) < *deh₃-.

Quick answers

What does -dō mean in Latin?
-dō, a verb, means “to put”.
What are the principal parts of -dō?
-dō, -dere, -didī, -ditum (third conjugation).
How do you pronounce -dō?
In classical Latin, [doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [do].